24 ژوئیه 2024 - دستورالعمل های پزشکی فعلی توصیه می کنند که افراد در مرحله ی قبل از دیابت نوع 2 ، حداقل 7 درصد وزن بدن خود را از دست بدهند تا از رسیدن به دیابت آشکار جلوگیری شود. در مقاله ای در ژورنال Nature Reviews Endocrinology، متخصصان دیابت پروفسور آندریاس بیرکنفلد و پروفسور ویسواناتان موهان از بازگشت به قند خون طبیعی، به عنوان یک هدف پیشگیرانه برای افراد مبتلا به پیش دیابت یا خطر بالای دیابت نوع 2 حمایت کردند. ادعای این مقاله توسط بسیاری از دانشمندان بین المللی و همچنین توسط آکادمی پیشگیری مرکز تحقیقات دیابت آلمان(DZD ) پشتیبانی می شود.

پیش دیابت، بزرگترین عامل خطر برای ایجاد دیابت نوع 2 (T2D) است. در این مرحله ی پیش از دیابت، قند خون ناشتا افزایش می یابد و تحمل گلوکز فرد دچار اختلال می شود. برای جلوگیری از پیشرفت به دیابت نوع 2 و آسیب به عروق خونی، معمولاً از تغییرات سبک زندگی مانند رژیم غذایی و ورزش بیشتر، برای مبارزه با پیش دیابت استفاده می شود.

دستورالعمل های انجمن دیابت آمریکا (ADA) کاهش وزن بدن را حداقل تا 7٪ توصیه می کند. با این وجود، تعداد موارد دیابت از سال 1980 تقریباً چهار برابر شده است و میزان بروز آن همچنان در حال افزایش است - به ویژه در کشورهای کم درآمد. در کشورهای با درآمد کم و متوسط، نرخ جهانی مرگ و میر ناشی از دیابت- استاندارد شده براساس سن- نیز طی 15 سال گذشته 13 درصد افزایش یافته است.

به گفته این دو نویسنده، به استراتژی‌های بهتر برای کاهش رشد گسترده ی بروز و شیوع T2D در سرتاسر جهان و رفع نابرابری های موجود در نرخ دیابت قندی، نیاز داریم. علاوه بر کاهش وزن، آنها همچنین از ادغام نرمال سازی تنظیم قند خون در دستورالعمل ها برای پیشگیری از پیشرفت پیش دیابت به دیابت کامل، حمایت کردند.

نرمال سازی تنظیم قند خون

مفهوم " بهبودی یا رمیسیون پیش دیابت " در تجزیه و تحلیل های مطالعه ی مداخله سبک زندگی پیش دیابت (PLIS) در مرکز تحقیقات دیابتآلمان (DZD) و برنامه پیشگیری از دیابت ایالات متحده(DPP)  ایجاد شد. این مطالعات نشان دادند که در برخی از بیماران مبتلا به پیش دیابت (~40%)، کاهش وزن (≥5٪ از وزن اولیه بدن) منجر به بهبودی پیش دیابت گردید.

قند خون ناشتا، تحمل گلوکز و سطح HbA1c در این گروه نرمال شد. خطر ابتلا به دیابت نوع 2 درشرکت کنندگانی که به بهبودی دست یافته بودند، حتی دو سال پس از پایان مداخله سبک زندگی، 73 درصد کاهش داشت. همچنین نشانگرهای آسیب کلیوی در آنها کاهش یافت و وضعیت عروق خونی آنها بهبود یافت. اما برخی از شرکت کنندگان با وجود کاهش وزن به بهبودی نرسیدند و همچنان پیش دیابت داشتند.

مکانیسم های بهبودی پیش دیابت

مطالعات نشان داده اند که کاهش بیشتر چربی احشایی شکم و بهبود حساسیت به انسولین در رسیدن به بهبودی از پیش دیابت بسیار مهم است.

فرضیه ی نویسندگان این است که بهبود مقاومت به انسولین باعث کاهش قند خون از وضعیت پیش دیابتی به قند خون طبیعی می شود. این می تواند نشان دهد که بهبودی پیش دیابت نقطه ای از زمان را هدف قرار می دهد که در آن سلول های بتا هنوز به طور دائم به میزان مرتبط بالینی آسیب ندیده اند. این می تواند پیش دیابت را به فرصتی برای حفظ عملکرد سلول های بتا در دراز مدت تبدیل کند.

آیا بهبودی پیش دیابت خطر ابتلا بهT2D را کاهش می دهد؟

محققان بررسی کردند که آیا بهبودی پیش دیابت ناشی از کاهش وزن موثرتر از استراتژی های توصیه شده فعلی برای پیشگیری از دیابت نوع 2 است یا خیر. آنها داده های 480 شرکت کننده در برنامه پیشگیری از دیابت (DPP) را که به پیش دیابت مبتلا بودند و حداقل 7 درصد از وزن خود را از طریق مداخله یک ساله سبک زندگی از دست داده بودند، تجزیه و تحلیل کردند.

سطح قند خون در 114 نفر به مقدار طبیعی بازگشت(بهبود پیش دیابت)، در حالی که تنظیم قند خون در اکثریت شرکت کنندگان(366 نفر) بهبود نیافت. نتایج اولیه نشان داد که خطر نسبی دیابت در طی شش سال برای افرادی که علاوه بر کاهش وزن به میزان 7% یا بیشتر، قند خونشان نیز به مقدار طبیعی باز گشت در مقایسه با گروهی که تنها به کاهش وزن ≥7٪ دست یافتند، 76 درصد کاهش یافت.

نویسندگان پیشنهاد کردند که بهبودی تا رسیدن به تنظیم طبیعی قند خون باید در استراتژی های پیشگیری برای افراد مبتلا به پیش دیابت در نظر گرفته شود. کاهش وزن در این زمینه نقش تعیین کننده ای دارد. نتایج نشان می دهد که افراد مبتلا به پیش دیابت که پس از کاهش حداقل 7 درصد از وزن بدنشان، نتوانستند به قند خون نرمال دست یابند، باید تا رسیدن به آستانه فردی به کاهش وزن ادامه دهند یا اقدامات دیگری را انجام دهند.

پروفسور بیرکنفلد گفت: "ما معتقدیم که بهبودی پیش دیابت(دستیابی به قند خون نرمال) باید در مطالعات و دستورالعمل های آینده مورد توجه قرار گیرد، زیرا پتانسیل محافظت از عملکرد سلول های بتا در برابر ابتلا به دیابت نوع 2 و احتمالاً کاهش روند رو به رشد بروز و شیوع دیابت نوع 2 در سراسر جهان را دارد. مطالعات آینده باید روشن کند که آیا بهبودی پیش دیابت می تواند منجر به کاهش میزان عوارض شود یا خیر".

اطلاعات تکمیلی

پیش دیابت بر اساس دستورالعمل انجمن دیابت آمریکا به صورت زیر تعریف می شود:

·  HbA1c بین 5.7% تا 6.4%(39 تا 47 میلی مول بر مول) یا

·  سطح گلوکز ناشتای پلاسما(FPG) 100 میلی گرم بر دسی لیتر(5.6 میلی مول بر لیتر) تا 125 میلی گرم بر دسی لیتر(6.9 میلی مول بر لیتر) =اختلال تحمل گلوکز

معیارهای بهبودی از پیش دیابت

·  گلوکز ناشتای پلاسما(FPG) کمتر از 5.6 میلی مول بر لیتر (100 میلی گرم بر دسی لیتر)

·  غلظت گلوکز پلاسمای دو ساعته در طی آزمایش محلول گلوکز خوراکی 75 گرمی کمتر از 7.8 میلی مول بر لیتر(140 میلی گرم بر دسی لیتر)

·  هموگلوبین A1c  کمتر از 5.7%.

منبع:

 https://medicalxpress.com/news/2024-07-prediabetes-remission-diabetes-advocate-blood.html